Derdiniz, günahlardır, devası da istiğfardır.) [Hakim]
Düşündüm de hepimizin bir sıkıntısı, bir kalp acısı, dinmeyen gözyaşlarımız var.. Ben bi yerde okumuştum ve şimdi birden aklıma geldi. Hadis-i şeriflerde dertlerinden ve sıkıntılarından kurtulmak isteyen istiğfar ve tevbe etsin buyuruyor güller gülü.. Bizde hep beraber tevbe ve istiğfar edelim dualarımızın yanında.. inşaALLAH mevlam tevbelerimizle birlikte dualarmızı da kabul eder..
100 istiğfar hepimizin bilerek yada bilmeyek işlediğimiz günahların affı ve sıkıntılarımızın feraha ermesi için benden...
İstiğfar, insanı her murada, afiyete kavuşturur. Şifa için; tevbe etmeli, istiğfarı çok okumalı. Bütün dertlere, sıkıntılara karşı faydalıdır. Çünkü Allahü teâlâ, istiğfar okuyanların imdadına yetişir. (Hud 52, Fevâid-i Osmaniyye)
Günah işleyince, hemen [kalb ile] tevbe ve [dil ile] istiğfar etmelidir! Kalbe gelen her sıkıntı ve karartı; tevbe, istiğfar ve pişmanlık ile ve Allahü teâlâya sığınarak kolayca giderilebilir. Fakat, bu alçak dünya için gelen karartı, leke, kalbi büsbütün karartır. Bunu temizlemek çok güç olur. (Dünyaya düşkün olmak, günahların başıdır) hadis-i şerifi bunu göstermektedir. (Beyheki)
Günah işleyen biri, pişman olur, abdest alıp namaz kılar ve günahı için istiğfar ederse, Allahü teâlâ, o günahı elbette affeder. Çünkü, âyet-i kerimede mealen buyuruluyor ki: (Biri günah işler veya kendine zulmeder, sonra pişman olup, Allahü teâlâya istiğfar ederse, Allahü teâlâyı çok merhametli ve af ve mağfiret edici bulur.) [Nisa 110]
M.Masum-i Faruki hazretleri buyuruyor ki: Dertlerin, belaların gitmesi için, istiğfar okumak çok faydalıdır. Çok tecrübe edilmiştir. Beyheki'nin bildirdiği hadis-i şerifte, (İstiğfara devam edeni, çok okuyanı, Allahü teâlâ, dertlerden, sıkıntılardan kurtarır. Onu, hiç ummadığı yerden rızıklandırır) buyuruldu. (c.2, m.80)
İstiğfar, insanı her murada, afiyete kavuşturur. Şifa için; tevbe etmeli, istiğfarı çok okumalı. Bütün dertlere, sıkıntılara karşı faydalıdır. Çünkü Allahü teâlâ, istiğfar okuyanların imdadına yetişir. (Hud 52, Fevâid-i Osmaniyye)
İstiğfar, günahın affını istemek, Estağfirullah demektir. Estağfirullah, günahlarımı affet Allah’ım, demektir. İstiğfar etmek, günahların affına sebep olan iyilikleri yapmaktır. Mesela Kur'an-ı kerim okumak, sadaka vermek ve diğer hayır hasenatta bulunmaktır. Tevbe, haram işledikten sonra, pişman olup, Allahü teâlâdan korkmak, bir daha yapmamaya azmetmek, karar vermektir. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: (Tevbe, günahtan sonra o günahı bir daha yapmamaktır.) [İ.Ahmed] (Sükutu tefekkür, bakışı ibret olup çok istiğfar eden kurtuldu.) [Deylemi]
(Rızka kavuşan çok hamd etsin! Rızkı azalan istiğfar etsin!) [Hatib] (Günahınız çok olup göklere ulaşsa, tevbe edince, Allahü teâlâ tevbenizi kabul eder.) [İbni Mace]
(Günah kalbde bir iz bırakır, tevbe ve istiğfar edilince, o leke kaybolur, kalb cilalanır.) [Tirmizi]
Günahtan hemen sonra tevbe etmek farzdır. Tevbeyi geciktirmek de büyük günahtır. Bunun için de, ayrıca tevbe etmek lazımdır.
Hz. Huzeyfe, çoluk çocuğunu geçindirmekte çok sıkıntı çekiyordu. Hâlini arz edince, Peygamber efendimiz buyurdu ki: (Ey Huzeyfe, neden istiğfar etmiyorsun? Ben günde yüz defa istiğfar ederim.) [Nesai]
Hasan-ı Basri hazretlerine birisi kıtlıktan şikayet etti. Başka birisi fakirlikten, diğer birisi de çocuğunun olmadığından şikayette bulundu. Hepsine de istiğfar etmesini tavsiye etti. Daha başka insanlar da çeşitli konularda sual ettiler. Onlara da istiğfar etmelerini tavsiye etti. Sebebini sorduklarında, Nuh suresi 10,11 ve 12. âyet-i kerimelerini okudu. Nasr suresinde Allahü teâlânın tevbeleri kabul edeceği bildirilmektedir. Şartlarına uygun yapılan tevbeyi muhakkak kabul eder.
Sıkıntıdan kurtulmak için Belalardan, sıkıntılardan kurtulmak için, istiğfar okumak çok faydalıdır. Her zaman yüz defa (Estağfirullâhel'azim ellezi lâ ilâhe illâ hüvel hayyel kayyume ve etubü ileyh) demeli ve manasını düşünerek söylemelidir! Manası, (Kendisinden başka ilah bulunmayan hay, kayyum ve azim olan Allah’a istiğfar eder ve günahlarıma pişman olup Ona sığınırım) demektir.
[Azim, zatı ve sıfatları kemalde, yani büyüklükte benzeri olmayan demektir. Hay, ezeli ve ebedi bir hayatla diri olan, Kayyum, zatı ile kâim olan, yarattığı her şeyi varlıkta durduran demektir.]
Yukarıda bildirilen istiğfarı ikindi namazından, tesbihlerden ve duadan sonra yüz defa okumalıdır! Ehl-i sünnet itikadında olmak, kul haklarını ve kazaya kalan farzlarını ödemek ve haramlardan vazgeçmek şartı ile Cuma günü sabah namazından önce, yukarıdaki istiğfarı okuyanın bütün günahları affolur. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: (Kıyamette, amel defterinde çok istiğfar bulunanlara, müjdeler olsun!) [Beyheki]
(İstiğfara devam eden, her türlü sıkıntı ve üzüntüden uzaklaşır, geçim darlığından kurtulur, ferahlığa çıkar, ummadığı yerden rızka kavuşur.) [Nesai]
(Derdiniz, günahlardır, devası da istiğfardır.) [Hakim] (Kalblerin cilası istiğfardır.) [Beyheki]
Yapılan günahlar için tevbe-istiğfar etmek gerekir. Hak sahipleri ile de helalleşmek gerekir. Ayrıca Allahü teâlâyı anmalıdır. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Bir yerde toplanıp lüzumsuz şeyler konuşanlar, kalkarken, "Sübhanekallahümme ve bihamdike eşhedü en la ilahe illa ente estağfiruke ve etubü ileyke" okurlarsa, orada işledikleri günahlar affolur.) [Tirmizi]
(Biz iyi amellerde bulunanların mükafatlarını elbette zayi etmeyiz.) [Kehf 30] (Allah ihsan edenleri sever.) [Al-i İmran 134]
(Asra yemin olsun ki, insanlar ziyandadır; ancak iman edip salih amel işleyenler müstesnadır.) [Asr 1-3]
Görüldüğü gibi imanlı olmak şartı ile iyi amelin önemi çok büyüktür. Günah işleyen kimse tevbe etmeli, iyi amellerde bulunmalıdır! Bilhassa yakın ana-babaya ve yakın akrabaya iyilik etmenin sevabı daha büyüktür. Bir kimse sual etti: - Ya Resulallah, büyük bir günah işledim. Tevbem kabul olur mu, ne yapmam gerekir? Peygamber efendimiz buyurdu ki: - Annen var mı? - Hayır yok. - Teyzen var mı? - Evet var. - Öyle ise ona iyilik et! (Tirmizi)
Nazan Bekiroğlu'nun ilk okuduğum kitabı 'Yusuf ile Züleyha' oldu. Yazarın da en sonda söylediği gibi, 'Yazılmış bir hikayenin üzerinden yeniden yazmak arzusuyla geçince yazdım, bu yüzden yazdım.'...
Bilinen bir öykünün başka bir kalemden yansıması belki, ama insanın içine işliyor cümleler, kelimeler ve elbet geceler boyu gözyaşı eşliğinde yapılmış dualar. 'Ben bu öykünün neresindeyim?' sorusunu sordum kendime bu yüzden. 'Ben bu öykünün neresindeyim?' Geçmişinde, geleceğinde, şimdisinde... neresindeyim?
'Dua cevapsız kalmaz' diyor yazar. Belki ben, duanın da bir dili olabileceğini düşünmedim. İstedin mi bir kere değil, bin kere gideceksin kapısına. Ve neyi, neden istediğini bileceksin.
'Dua ziyan olmaz, dua kaybolmaz.'
. . .
Züleyha oLmak...
Sayfa
'Sen' tahtına yazıcı kimi oturtsa da, beşerî bir sevgili ya da cismanî bir aşk görünen, hiçbir yol O'ndan özgeye çıkmıyor aslında, 'gönül tahtına O'ndan özge sultan' olmuyor.
14
Mülk gibi aşk da Allah'tan.
15
Sevginin yanılgısı yok. Yanlış olan neyi sevdiğini bilmemek ve yolu yanlış çizmek. Hangi kaynaktan geldiğini suyun, hangi dağın üstünden döküldüğünü aydınlığın, bilmemek. Bilmemek yanlış kılar sevgiyi.
15
Şaşılacak kadar eksik kalmayacak mı yine de, bitti zannedilen hikaye?
19
Nerede ki devlet ve muhabbet var, nerede ki hal var makam var, orada kıskançlık vardır.
26
Sözcük sınırlı muhayyile ise sınırsızlıktı.
27
Sözün hazinesinden ya da meta denizinden ne getirdin bana?
28
Sana, dedi, en uygun armağan bir ayna olabilir yine de.
28
Nefis ki kötülüğü emreder.
32
Her kötülük bir mantıkla başlardı nasılsa.
35
Anladığım şu ki baht onu yürüyenle anlamlı.
53
Yitiriyor gibi görünsem de biriktiririm biryerlerde.
54
Ben bana yeterim senin yetmediğin yerde, onarırım kendi ellerimle kalbimi, kendi ellerimle severim kendi yüreğimi.
65
Başına bir kez olsun gerçek elmaslardan yontulmuş bir tâc takmamış olan yapay taşlarla oyalanmanın acısını nereden bilecek? Göz kapaklarının ardına bir kez olsun ışık düşmemiş olan karanlıktan nasıl şikayet edecek?
71
Yükselmek için düşmek, arınmak için kirlenmek, çıkmak için batmak lâzım.
82
Yeniden doğmak için ölmeli insan bir kerre, ruh olmak için teni yakmalı kadın ve suyun serinliğini bilmek için ateşe düşmeli kadın.
82
Yanan ten söner, dolan kalp boşalır birgün. Su gelince ateş biter.
99
Ateşe düşmeyen yanmayı nereden bilsin? Elini bıçak çizmeyen kanın rengini nasıl öğrensin?
99
Rabbim, bana istememeyi isteyebilmeyi nasib et.
107
Suçlu, suçunu her zaman bilerek işlemez ve güzellik bazen suça dönüşür.
122
Bir düşenin kurtuluşu kolay olmaz.
122
... aşk zorlu bir sınav, ben bu sınavı en baştan ve gönüllü mü kaybettim? Hayır işte! Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim. Ve şer gibi görünsem de göreceksin, yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda, hayrın olacağını sonunda.
122
Yalnız değilim bileyim, bileyim ki beni bir koruyan bir gözeten var. Ne kadar büyükse de günahım, ne kadar kirlilik taşıyorsa da bedenimin günahına izin veren şu karanlık ruhum, bileyim ruhundan koptuğum bir aydınlık var, kendisine kulluk için yaratıldığım ve benden kulluk bekleyen bir tanrım var.
132
... bir boşluğun bilinmezliğinde yitirme beni.
132
Yağmurla yıka kararmış kalbimi, ışığınla aç kör olmuş gözlerimi. Senin huzuruna varmadan daha, bedenimin kirini gözyaşlarımla yıkamadım mı?
132
Aşkım yeter, tenimin kafesiyle düştüğüm kuyudan aşkımın tüyleriyle yükseleyim. Aşkım yeter, tenimin beni hapsettiği zindandan aşkımın kanatlarıyla geçip gideyim. Aşka var olduğum yerde yine aşkla yok olayım.
139
Aşkım yeter, muhabbet denizinin kıyıları ne denli sınırsızmış göreyim. Aşkım yeter, varlığımın anlamı neymiş, çözeyim. Yeter aşkım, yeter ki aşkımın kalbime düştüğü yere kadar yükseleyim.
139
Rabbim sen en iyisini bilirsin. Sen en iyisini bilirsin ve böyle olduysa, böyle olması gerekiyor demektir.
153
Her şey gibi devlet de gelip geçiciydi. Kalıcı olan neydi, Firavn merak etti.
169
Kabahatin, sahipleneni çok olunca, inkarı gibi kabulü de kolaydı.
170
Hayat çok şey öğretiyordu ama bir hayli kabadayıydı.
171
Kabahatin, sahipleneni çok olmasa da kabulü kolaydı. Değil mi ki kalbin içinde doğruyu gösteren bir yol vardı. Değil mi ki geriye o yolun gösterdiğinden başka hiçbir şey kalmıyordu. Değil mi ki kabahatten de öte kabahati bir gören vardı.
171
Bana öyle bir kalp ver ki senin yakınlığını istemekten başka hiçbir isteği içinde barındırmasın. Öyle bir ışık bırak ki kalbime, bir daha onu söndürmek mümkün olmasın. Öylesine aslolanı göster bana, öyle ki sûrette aklım bile kalmasın.
182
Ben ki birden fazla ölmeyi bildim, artık böylece yaşayabilirim.
182
... hiçbir dua cevapsız kalmazdı.
182
... duanın cevabının zamanı vardı.
182
... duanın gerçekleşmesi demek olan mucize, dua edebilmenin ta kendisi.
193
Bir tek insanın acı çektiği yerde Ya Rabbi, bütün insanlara yetecek kadar acı var. Benim çektiğim acının da üstünde acı var, hepsini gördüm.
194
Dua ziyan olmaz, dua kaybolmaz.
195
Kara haber kadar tez yayılır, kara haberin içinde güzel haber.
195
Güneş bir ucundan doğar bir ucundan batar dünyanın. Işığı bir yerde saklamak mümkün müdür? Güneş olup da ışığını adaletsiz dağıtmak uygun düşer hüküm müdür?
196
Bitmeyecek olan; dünyanın son gününe değin yaşayacak olan iyi bir hatıradır. Dahası, o hatıra ile insanın öbür dünyası aydınlanır. Kim ki dar zamanda el uzatır muhtaç olanlara, el uzatmış demek olur kendi yarınına. Çünkü düşenin dostu her şeyin üzerindeki Rabbimdir ve Rabbim düşene dost olana da mutlaka dost olunmasını isteyendir.
196
... acı olmadan olmuyor.
198
Acı müdahil, acının olduğu yerde gaflet yok. Lâkin her acıyla olmuyor. İyilik kötülükle iç içe, üstelik sınav sınav içinde.
198
Bil ki o yüce kattaki Kitap'ta kayıtlı değilse eğer, bu dünyada bir tek sözcük bile yazmanın imkanı yoktur.
Hadi Tut Canan... Hadi tutda gönlümü unutsun acılarını, hadı kanattığın yarama ellerini sür! sür ki terinin tuzu biraz daha yaksın canımı... Hadi Acıt beni... Senin yangınında kor olmak bile hoş... Sanki hayalleniyor rüyalarım... Hadi bir umut ol dimağ et bana... hadi sevda ol gözyaşlarıma ol ki her demde biraz daha çağlasın... :
özledim sadece...
.jpg)
